Kinderen de tafel laten dekken en tafelkaartjes laten maken

Landschapsillustratie

Als er gasten komen, is er altijd veel te doen. Waarom zou je de kinderen niet laten helpen? Tafel dekken en tafelkaartjes maken zijn taken waar ze goed in kunnen zijn, en ze voelen zich meteen belangrijk. Het scheelt jou werk, en de kinderen leren dat een feest niet vanzelf ontstaat. Ze zijn trots als gasten hun werk zien en waarderen.

Begin met te laten zien hoe een gedekte tafel eruitziet. Bord in het midden, vork links, mes en lepel rechts, glas erboven. Kleine kinderen kunnen beginnen met het neerzetten van de borden of servetten. Grotere kinderen kunnen het bestek verdelen. Geef ze de tijd en corrigeer niet elk foutje. Een scheef bestek maakt de avond niet minder gezellig.

Kaartjes en versiering

Tafelkaartjes maken is een leuke knutselactiviteit. Geef de kinderen stevig papier, stiften, stickers en eventueel restjes knutselmateriaal. Laat ze de namen van de gasten schrijven of een tekening maken. Jonge kinderen kunnen een tekening maken die bij de gast past, oudere kinderen schrijven de naam mooi op. Zet de kaartjes rechtop, zodat ze goed te zien zijn.

Laat de kinderen ook nadenken over de versiering. Een bloem uit de tuin, een kaars in een glas of gevouwen servetten geven sfeer. Zeg vooraf welke dingen ze wel en niet mogen gebruiken, zodat kaarsen en breekbare spullen veilig blijven. Kinderen zijn vaak heel creatief, en de tafel wordt persoonlijker dan wanneer een volwassene alles doet.

Houd rekening met wie er komt. Weet je dat een gast bepaalde dingen niet eet of een allergie heeft, vertel dat dan aan de kinderen, zodat zij bij de kaartjes en het eten kunnen letten. Zo leren ze meteen rekening te houden met anderen. Laat ze de gasten ook zelf begroeten en naar hun plaats brengen. Dat geeft zelfvertrouwen.

Bedank de kinderen na afloop. Een compliment van de gasten of een dankwoord van jou doet veel. Bewaar een paar kaartjes als herinnering, want ze zijn vaak ontroerend. De volgende keer weten de kinderen precies wat er van hen verwacht wordt, en doen ze het misschien nog liever. Zo groeit er een gewoonte die de familie verbindt.